Muriel Sarkany, one of the best competition climbers in the history, has done the 50 meter long endurance monster, La Rubia 8c+ in Villanueva del Rosario. Three years ago, the 153 cm tall did her first 9a Punt'X being 39 years old. Between 1997 and 2004, Muriel won the Overall WC 5 times and the remaining 3 years she was the runner-up! (c) Julie Sprooten - I tried the project two weeks in April until it became completely wet and then I came back last week. For the next month, I would like to use my good shape to try others routes but I have to see with the forecast! Here these last days, it rained a lot and been very cold, 7 degrees. After around 35-40 min of climbing, my feet were like ice and I wasn't feeling them anymore. It was really mental.

Muriel Sarkany, tarihteki en iyi yarışmacılardan dı. Şimdi ise 50 metrelik dayanıklılık canavarını parçaladı, La Rubia 8c+. 153 lük sporcu 3 yıl önce 39 yaşında ilk 9a sını çıkmıştı ve 97-2004 arasında 5 kez dünya kupası kazanmıştı.(c) Julie Sprooten - Bu projemi Nisan'da iki hafta kadar çalışmıştım ve geçen hafta yeniden başladım. Bomba gibiyim önümüzdeki ay başka rotalara da saldıracağım. Tabi hava müsade ederse. Son günlerde donduk, hava 7 derece ve donmuş ayaklar tırmanışı zihinsel bir savaş haline getiriyor.

Muriel Sarkany, jedna z najlepších súťažných lezkýň histórie, preliezla 50 metrové vytrvalostné monštrum La Rubia 8c+ vo Villanueva del Rosario. Pred tromi rokmi vo veku 39 rokov vyliezla táto 153 cm vysoká belgičanka svoje prvé 9a, Punt X v Gorges du Loup. V období 1997 až 2004 stála Muriel na stupni víťazom päťkrát a zvyšné tri raz skončila druhá! (c) Julie Sprooten "Cestu som nacvičovala už v Apríli počas dvoch týždňov, až dokým kompletne nezatiekla a najbližšie som sa vrátila iba pred týždňom. Počas nasledujúceho mesiaca by som rada využila dobrú formu na prelezenie ďalších projektov, no uvidíme, aká bude predpoveď! V posledných dňoch tu dosť pršalo a bola zima, iba 7 stupňov. Po cca 35-40 minútach lezenia som mala pocit, že mi nohy zamrzli a vôbec som ich necítila. Bola to celkom brutalita."

Sachi Amma stopped competing after he won the World Cup in 2014. Next year he reached his goal to do ten routes 9a or harder. In 2016, he has slowly been shifting again and just stopped doing hard routes after a 9a+ in Flatanger this summer. (c) Sam Bié above Leonidio.

"I can not find any value to be a better person by comparing myself with other climbers. That is why I stopped competing and climbing hard routes. Why do I need to be better than the others? I my case, I had strong beliefs that I am the tiniest concept of myself. I needed to cover this weakness by doing amazing things (winning comps or climbing hard) but I noticed that you will never be satisfied by being better than the others. Because the essential problems are just covered and they are still there.

Please do not misunderstand that this way of thinking applies to all people. I think competition is very good way to learn yourself (And I know that lots of my friends who compete do it not just for winning....) I am pretty sure that comparing with others never gives you the real happiness.

So what is your goal now? (10 seconds of silence) I do not know... I am in the maze of my life. Today the image of climbing, specially media's focus, is mostly about power, strong or crazy. It is masculine. But my point of view, human has a feminine side too which is like smooth or beautiful. If the balance of climbing becomes more feminine, it will be beautiful! But this new vision came to me after stop pushing myself and it is still an undeveloped area for me.

And another vision is to createa place where climbers can show there passion and spirit, specially in Japan. There are not so many slideshows or film festival in Japan. I hope people who loves climbing (even if they are not strong) stands up more. I just want to get more ideas to enjoy and expand the potential of climbing.

Could not Tokyo Olympics become a motivator for fame and sponsors again? I have thought about this a lot and first I did hesitate but, no. This huge topic let me think what I really want to do and it was not Olympics.

So what is the next plan? I keep asking myself this all the time as I asked myself, "Why am I doing this?", when I was competitive... (10 seconds of silence)I will go to Spain for three weeks in December. But I do not know what I will climb. But I believe if I just keep being myself, life goes where I want to go!

The last Lead World Cup takes place in Kranj this weekend and here you can find the starting list. Live streaming starts at 20:00 on Saturday and the final begins at 16:30 on Sunday. 1. Domen Skofic 392 - Janja Garnbret 465 2. Romain Desgranges 337 - Anak Verhoeven 395 3. Jakob Schubert 337 - Jain Kim 350 4. Stefano Ghisolfi 301 - Magdalena Röck 308 5. Gauthier Supper 255 - Mina Markovic 251 The overall ranking above is based on five out of six events. If Anak wins the last event, she will get 495 points but Janja has 516 points counting all six so she has already secured the overall title. If either Romain Desgranges or Jakob Schubert wins in Kranj, Domen will have to be #6 in front of his home crowd to secure the title.

Alex Puccio has had a busy week taking down four 8A's including Lethal Design 8A (+) in Red Rocks."6-8 tries in total. Had to try the top out first because I was a bit scared." The runner-up in Bouldering World Championship 2014 has also flashed Americana Exotica 7C+. (c) James Lucas

Ocun's best shoe for bouldering and performance climbing is the new Oxi. One of the guys testing it said it was super good but the other person with a norrower foot did not like the fact that they just had one lacro placed high up. This means that you cannot tighten the shoe as good further down on the foot. With a lot of sticky rubber both on the heal and toe, Oxi is especially good for heal - and toehooking. Other than that they did turn out to be quite stable and stiff, also really good on edging. Here is how Ocun presents them: "The Oxi has a prominent sticky rubber toe patch, perfect for toe hooking. The quick to slip on heal is powerful yet comfortable. Additional sticky rubber around the heal makes the slipper brilliant for heal hooking. The Grippin sole offers superb sensitivity throughout. Together these features make the Oxi the weapon of choice for hard bouldering. The slipper design and the single Velcro closure ensures a perfect fit and makes slipping the shoe on and off between problems a breeze."

The hardest Mannequin Challenge ever! Bügeleisen Sit - Jakob Schubert from Frischluft on Vimeo.

Sachi Amma 2014 Dünya Kupası'nı kazandıktan sonra yarışmayı bıraktı. Sonraki yıl 10 tane 9a veya daha zor rota çıkma hedefine ulaştı. 2016'da tekrar bir değişikliğe gitti ve Flatanger'daki 9a+ çıkışından sonra zor rota çıkmayı bıraktı. (c) Sam Bié "Kendimi diğer tırmanışçılarla kıyaslamada beni daha iyi bir insan kılacak bir değer göremiyorum. Yarışmayı ve zor çıkışları bırakmamın sebebi bu. Neden diğerlerinden daha iyi olmaya ihtiyacım var? Kendi benliğimin çok az bir kısmının farkında olduğuma ve bu zafımı örtmek için yarışma kazanmak ve zor rotalar çıkmak gibi inanılmaz şeyler yapma peşinden koştuğuma inanıyorum. Son tahlilde ise anladım ki başkalarından daha iyi olmak asla tatmin edici olmayacak çünkü hayati sorunlar örtülmüş olarak var olmaya devam edecek. Beni yanlış anlamayın bu dediğim herkes için geçerli değil. Yarışmak da kendiniz hakkında bir şeyler öğrenmenize sebep olabilir ki bir çok arkadaşım kazanmak için yarışmıyor. Ancak şundan eminim ki kendini başkalarıyla kıyaslamak mutluluk getirmez. Peki şimdiki hedefin nedir? (10 saniye sessizlik) Bilmiyorum... Kendi yaşamımın çıkmazı içerisindeyim. Bugün tırmanış imgesi, özellikle basının ilgisi daha güçlü, daha çılgın olanla birlikte. Bu çok erkeksi ve benim fikrimce insanın bir de güzelliği arayan kadınsı yanı var. Bence tırmanışın bu yönde gelişmesine ihtiyaç var. Bu düşünceler kendimi daha zor çıkışlar için zorlamayı bıraktıktan sonra bana geldi ve hala gelişime ihtiyaç duyuyor. Bir başka konu da özellikle Japonya'da tırmanışçıların tutkularını ve ruhunu yansıtacak mekanların eksikliği. Bizde çok fazla festival ya da film gösterimi yok. Umarım çok güçlü olmasalar da tırmanışı seven insanlar ayağa kalkar ve tırmanışın potansiyeline ve gelişmesine katkıda bulunurlar. Tokyo Olimpiyatları yeni bir motivasyon olmayacak mı? Bu konuda çok düşündüm ancak hayır. Gerçekten ne yapmak istediğimle ilgiliyim ve bu Olimpiyat değil. Sonraki plan ne o zaman? Ben de kendime hunu sorup duruyorum, "Ne yapacağım?", yarışırken...... 3 haftalığına İspanya'ya gidiyorum Aralık'ta. Fakat ne tırmanacağımı bilmiyorum. Yine de inanıyorum ki kendim olmaya devam edersem hayat da benim gittiğim yere gelecek.